انجام خیانت شاید به تعداد آدمهای روی زمین تنوع داشته باشد، نقطه ی آغازش اما یکی است: بی اعتنایی

.

.

.

برای دوست جانم: درکت میکنم. زیاد.

شایعه

که

شعر نیست

فردا

فراموش می شود

*

تهمت عاشقی

در شش سالگی هم

برایم زیبا بود

حالا که شصت و سه ساله ام

.

.

.

محمد علی بهمنی

انگار جزئی از روزمره ام شده باشد، برایم غریبه نیست این خانه. اینکه میان ویترین هر فروشگاه دنبال تکه ای جدید برای پر کردن گوشه ای از خانه ی کوچک بگردم شده است بزرگترین سرگرمی این روزهای خالی از مشغله ام...همان عادت دیرینه ی مادر که همیشه بهانه ی سر به سر گذاشتنم بود.

برایم غریبه نیست خانه ای که از همان لحظه ی اول دیدنش نگاهمان تلاقی کرد و هر دو با هم فکر کردیم که : ایده ال نیست اما نقطه ی شروع است.

برایم غریبه نیست خانه ای که گوشه گوشه اش اثر ساییدن دستهایمان را دارد و این همه برای «خانه » شدنش نقشه کشیده ایم، که این همه پا به پایت مغازه ها را برای هر تکه ی اثاثش زیر و رو کرده ام.

حالا خانه ی تو هست، باشد. قرار است روزهای زیادی را تنها زیر سقفش سر کنی، باشد. برای من اما این خانه، غریبه نیست، حتی خانه ی دوست هم، اینجا مهمان نیستم، انگار می کنم که خانه ی دوم خودم است

:)

راست میگفت سرمه بانو... تلاطم و اضطراب این چهارده روز از من و تو آدمهای دیگری ساخته و از «ما» مایی دیگر.

حالا میدانم آن همه لحظه های عذاب و اضطراب، روزهایی پر از اطمینان و اعتماد را برای باقی با هم بودنمان رقم زده است.

خانه ات مبارک مرد من

...این که من، دیگری را بخواهم، تو مرا بخواهی و کسی دیگر تو را بخواهد، همیشه ممکن بوده است.عشق می تواند به شکل یک حلقه زنجیر درآید؛ یک سرش اینجا، لب چاه، سردیگرش، در ازل

*

*

*

/* یک عاشقانه آرام- نادرابراهیمی

روی سایلنت مود ماندن از آدم پرحرفی مثل من شاید بعید باشد...اما وقتی مرز میان رویا و کابوس و واقعیت را گم کنی همین می شوی که حالا من گرفتارش هستم...ساعتها در سکوت هر اتفاق را مرور می کنی تا بلکه مرزها را بازتعریف کنی...

خوبم اما، با کتابها، سه تار و دوربینم آشتی کرده ام. مرزها که گم می شوند پناه می برم به کتابی که نمیدانم از کی منتظر ورق زندن مانده یا دستی به سه تار میبرم یا لحظه ای را ثبت میکنم...سکوت هم گاهی وقتها خوب است:)

ما هیچ، ما نگاه

ای کمی رفته بالاتر از واقعیت!

با تکان لطیف غریزه

ارث تاریک اشکال از بالهای تو می ریزد

عنوان و شعر از سهراب سپهری